Lievil’s Blog

…and let it kill you. Dat is de titeltrack van Johnny Berlin’s debuutalbum.

Het is één van mijn persoonlijke favorietjes en ik ben dus ook superblij dat de Sint-Truidense Johnny’s van Berlijn besloten hebben om dit nummer tot hun volgende single te bombarderen.

In de videoclip herken je Vic De Wachter (De zaak Alzheimer, De indringer,…) die als een soort maffioso geflankeert door 2 zware jongens in het bos een klusje gaat klaren. Voor meer details, zie de videoclip:

Je kan dit jong talent in de Humo Top 20 stemmen op http://www.humo.be/tws/muziek/16915/humos-top-20-johnny-berlin.html

JB laat trouwens weten dat ze aan een volgend album aan het werken, ze hopen dat deze in september klaar zal zijn.

Na de ventilatie-post van gisteren is het tijd om mezelf te vermannen vervrouwen en verder te werken aan het door iedere masterstudent gevreesde kers-op-de-taart van je opleiding: t-t-t-thesis (there I’ve said it, laten we het vanaf nu gewoon ‘The T-word’ noemen).

Voor mijn eigen thesis moet ik de nieuwsmakers van onze Vlaamsche nationale zenders interviewen. Bij deze wou ik nog even VRT een knuffel geven voor de hulp bij het gesprokkel naar informatie en een dikke awoert! aan VTM omdat zij niet op mails antwoorden en hun studentinfo mailadres niet werkt. Puh!

Andere studenten daarintegen moeten gegevens van mensen verzamelen via een online survey (survey= fancy-schmancy woord voor enquête) bij deze hoop ik dat jullie zo vriendelijk zijn enkele mede-studenten uit de nood te helpen. Ik weet uit ervaring dat mensen niet graag enquêtes invullen (en zelf doe ik het ook niet zo graag, aangezien proffen hun bloedeigen studenten graag als proefkonijn gebruiken in ruil voor een extra punt. Ja ik heb mijn deel bolletjes kleuren en hokjes aanvinken gehad). Maar om een arme student, die waarschijnlijk gebukt gaat onder de stress van een T-word, uw diploma hangt er verdorie van af, een iets te enthousiaste (of juist niet) promotor heeft die met extra werk op de proppen komt (of juist nooit daar is om de student te begeleiden) doe ik een oproep aan de lieverds die zich nog herinneren wat voor een onding the T-word is of zelf eens een enquête heeft moeten opstellen.(de surveys komen van het forum van studentenkring politika in leuven (sociale wetenschappen))

Survey nr 1: Voor mensen die ooit al eens met een gps in de auto gereden hebben

- Als je al minstens één keer een GPS gebruikt hebt in de wagen en de
beginletter van je voornaam behoort tot deze groep
(A-B-C-D-E-F-G-H-I-J-K-L), gelieve dan onderstaand survey in te vullen:

http://soc.kuleuven.be/onderwijs/limesurvey/index.php?sid=61148&lang=nl

- Als je al minstens één keer een GPS gebruikt hebt in de wagen en de
beginletter van je voornaam behoort tot deze groep
(M-N-O-P-Q-R-S-T-U-V-W-X-Y-Z), gelieve dan onderstaand survey in te
vullen:

http://soc.kuleuven.be/onderwijs/limesurvey/index.php?sid=76926&lang=nl

Survey nr 2: Voor Europese studenten ivm de toekomstige ontwikkelingen tussen EU en China (5min)

www.euchina.be

Kies daar “European student in the EU”.

Survey 3: Een onderzoek naar hoe geïnformeerd mensen zijn over Kanker en Aids/HIV (10 min)

http://soc.kuleuven.be/onderwijs/limesurvey/index.php?sid=25461&lang=nl

Survey 4: Een onderzoek naar platform- en videogame profielen (zoekt voornamelijk nog vrouwelijke respondenten)

http://soc.kuleuven.be/onderwijs/lim…=43421&lang=nl

Survey 5: Zoekt eerste- en laatstejaars aan alle faculteiten van de K.U.Leuven (20 min)

http://soc.kuleuven.be/onderwijs/lim…62&lang=nl

Soms heb je zo van die dagen dat je met het verkeerde been uit bed dondert en tegelijkertijd op de kat zijn staart trapt waardoor dat beest jouw enkels openkrabt en jij vervolgens van de pijn rondtrappelt waarmee je benen in den draad van den laptop verwikkelt geraken en je alsnog op je dikke vette neus valt.Bij wijze van spreken dan (dat met de kat en gevolg is niet gebeurd, maar ik zie het nog wel eens gebeuren because I’m not clumsy, just accident prone).

Zo een dag dat je persifleert en reflecteert en ook nog eens vooruit kijkt om uiteindelijk stil te staan bij het heden en denkt: T’is al KAK! Dan beginnen er dingen door je hoofd te malen en te wentelen en te woelen zoals een thesis die precies niet vooruit wilt geraken, een crisis waarvan je jezelf afvraagt of je binnen dit en een jaar überhaubt werk zal vinden, laat staan een betaalbare woonst, een goed werkend alternatief voor windows movie maker onvindbaar blijkt (iMovie daargelaten), je misschien toch maar beter hogeschool had gedaan omdat je jaloers bent op de praktijkervaringen die men daar opdoet (zie supo.be van de studenten journalistiek aan de KHM) in plaats van die hoogdravende onzin op de unief (ja dat zit er soms ook tussen ja) om maar niet te spreken van onderzoeken die eigenlijk geen éénduidige resultaten opleveren (probeer maar eens te leren dat A van toepassing is als B aanwezig is maar niet als C tegelijk aanwezig is maar wel ervoor of erna aanwezig mag zijn maar dat dient dan verder onderzocht te worden), ouders die ouder worden en je afvraagt wanneer de aftakeling echt gaat beginnen en je geconfronteerd zal worden met de sterfelijkheid van het bestaan, om nog maar te zwijgen van de klimaatsverandering en dat ik als persoon waarschijnlijk teveel verbruik (of zo wordt ons toch steeds ingepeperd) en grommel en gnurk en gnaarrrrrr…

En uiteindelijk kom je uit bij de onvermijdelijke conclusie dat je minder vrij en vreugdevol bent geworden. Waar is de compleet (op een charmante wijze) gestoorde ik naartoe? Wanneer heb je nog eens zorgeloos gedacht, nu ben ik absoluut innerlijk uiterlijk binnenstebuiten onschuldig zonder zorgen gelukkig? Tot je op facebook in een foto getagged wordt door een vriendin (die je overigens veel te weinig ziet) en je ziet dat de persoon die je toen was niet verschilt van de persoon die je nu bent. Je had toen immers ook zorgen maar die lijken nu peanuts, net zoals de zorgen van nu waarschijnlijk peanuts gaan lijken later. En dat je toen ook zo gegrommeld hebt, af en toe, op zon- en feestdagen (hoewel…maandagen komen daarvoor beter in aanmerking) want grommelen en beweren dat de wereld tegen jou is is af en toe eens nodig is. Want uiteindelijk komt het toch op zijn pootjes terecht, als het niet op zijn pootjes terecht komt zal het wel euh.. op zijn rug terechtkomen en dan is dat maar zo.

Bij deze ga ik nog een potje grommelen en gnurken terwijl ik een hoop chocolade in mijn bakkes prop. Bij deze hoop ik dat mijn grommelbui voor enig entertainment gezorgd heeft, voor degenen die zich stierlijk verveelt hebben bij deze grommelmonoloog heb ik slechts één ding te zeggen: gnurk! en puh! dikke puh!