Mijn regelmatige bezoekers zullen ondertussen wel gemerkt hebben dat mijn blogje momenteel een beetje doods is.
De reden daarvoor is, jawel, de analytische kers op de academische taart a.k.a. de thesis. Of zoals ze het tegenwoordig noemen: de masterproef. (Sommige mierenneukers van de Nederlandse taal spreken liever van de meesterproef maar dat klinkt mij net iets te middeleeuws. Ik krijg dan al meteen een mental image van een gast die voor zijn meester en jury een proef aflegt om tot de gilde te worden toegelaten.)
Momenteel is het stress, paniek en deadlines wat de klok slaat. Zodoende heb ik de komende weken niet veel tijd om te bloggen maar dit wou ik jullie toch wel even meegeven.
Het volgende liedje omschrijft wel het gevoel dat alle masterstudenten zo een beetje zullen hebben (vervang de 50% pain wel met 50% stress, ik denk dat tot nu toe nog geen promotor zijn thesisstudent letterlijk vakliteratuur naar het hoofd heeft gesmeten).
Van 11 maart tot 14 mei strijden 8 faculteitskringen in het Leuvense Interfacultair Theater Festival voor de oscars van het leuvense studententoneel.
Onder de strijdkrachten bevindt zich mijn eigen faculteitskring Politika, zij brengen hun versie van Salome, een stuk van Oscar Wilde. De begeleidende tekst luidt:
“Sommige verhalenvertellers beweren dat Herodes Antipas enkele dagen later het bevel gaf Salome te doden. Uit woede omdat ze niet voor hem had gedanst. Uit wrok omdat ze hem had doen kijken in de duistere kern van zijn verdorven hart, zonder hem de verlossing te bieden. Uit angst voor de vertoornde God van Johannes, die hij een zoenoffer wilde aanbieden. Mocht Antipas inderdaad dit bevel gegeven hebben, dan heeft hij zeker niet beseft dat hij daarmee de geheime wens van Salome inwilligde…”
Eén ding is zeker: de mannen en vrouwen van Politika weten hoe ze een verdomd prachtig promofilmpje moeten maken!
Voor meer informatie over het festival en de andere toneelstukken klikt u hier
Voor meer informatie over politikatoneel en voor tickets (snel zijn is de boodschap) klikt u hier
Zoals velen vandaag op het nieuws hebben gezien is Duitsland getroffen door een schietpartij van een jonge scholier. Hoe droevig de gebeurtenis ook mag zijn en hoe naarstig men ook zoekt naar het waarom van deze gruwel, toch vind ik het storend dat de media er steeds weer gewelddadige videogames moeten bij betrekken.
Columbine, Finland, Duitsland, zelfs rond de zaak De Gelder blijft men steeds berichten dat de dader gewelddadige videogames/films speelde/bekeek. Ik, als student communicatiewetenschappen, erger mij dood aan de assumptie dat gewelddadige games of films automatisch leiden tot agressief gedrag. Ik heb in mijn opleiding tal van onderzoeken rond games en agressie gezien en bestudeerd (ik spreek uit ervaring als ik zeg dat het er veel zijn, voor degene die mij niet gelooft, ik wil gerust mijn overmaatse cursussen op jouw hoofd komen dumpen). Geen enkele van deze studies kan een sluitend bewijs geven op de hypothese dat games gewelddadig maken. Ja er is een relatie tussen games en agressie maar geen CAUSALITEIT. En Causaliteit is hierbij het sleutelwoord. Je kan immers bewijzen dat A (= de games) en B (= agressief gedrag) met elkaar te maken hebben. Maar als je wil bewijzen dat B volgt op A, dus dat agressie veroorzaakt wordt door games, dan moet je de causaliteit kunnen bewijzen, en dat is tot nu toe niet het geval.
Sterker nog, je zou de causaliteit kunnen omdraaien: misschien spelen agressieve mensen graag agressieve games? Dus dan heb je dat A (= games) volgt op B (=agressie). Voorlopig is er ook geen sluitend onderzoek dat dit kan bewijzen, toch ben ik voorstander van deze laatste hypothese. Neem nu bijvoorbeeld het spel Counterstrike, een enorm populair spel dat waarschijnlijk door miljoenen jongeren over de hele wereld gespeeld wordt. Als Counterstrike tot agressie zou leiden en miljoenen jongeren spelen het spel. Waarom zijn er dan niet dagelijks zulke tragedies als in Duitsland vandaag? Ik ben nog altijd voorstander van de veronderstelling dat je eigen karakter je gedrag bepaald en niet een spelletje.
Toch wil ik hier aan VTM een dikke knuffel geven om toch eens aan een aantal onderzoekers te vragen of games nu echt wel leiden tot agressie. Een kort interview met onder andere Wannes Ribbens en Bieke Zaman van de faculteit Communicatiewetenschappen aan de K.U.Leuven vind u hier:
