Happy Birthday to ME

Gisteren, op de 21ste van de 12de maand ben ik aan mijn 21ste levensjaar begonnen

Uiteraard werd dat uitgebreid gevierd, mede doordat mijn beste vriendin Ellen op dezelfde dag verjaart en mijn werderhelft Frederik op kerstdag verjaart werd het een driedubbel verjaardagsfeestje in de Rector aan de langste toog van Europa (lees: de oude markt in Leuven). Het was fijn, er was veel volk, er was veel drank (op onze kosten) en het werd laat.

Omdat ik niet gelyncht wil worden door enkele mensen die zich een beetje dronken gedragen hebben, blijven de beschamende foto’s in een privé mapje op mijn laptop. Mij zullen jullie alleszins niet kunnen betrappen op dronken gewauwel aangezien ik nog steeds bloedverdunners moet nemen (zie postjes over mijn beentrombose afgelopen zomer). Dat iedereen pintjes mag drinken en ik mij moet beperken tot slechts 2 glazen vind ik niet zo erg… tot iemand op het einde van de avond (begin van de dag zou misschien een betere omschrijving zijn) een Ricard bestelde… (danku Skalle, echt danku! puh!) Ik ben namelijk verzot op alles met een anijssmaakje.

Maar dat geheel terzijde.

Qua cadeautjes kan je precies wel zeggen dat 21 de leeftijd is waarop gasten een fles wijn als cadeau meebrengen (ja dat mag ik ook nog net drinken, weeral beperking tot 2 glaasjes). Daarnaast veeeeeel bonnen, someone’s gonna do some shopping met andermans geld, woohoo! En ook veeeeel chocolade, someone’s gonna have enough comfort food voor de examens, woohoo!
Maar de mooiste cadeau’s kwamen van mijn ouders, schoonouders en mijn wederhelft
De ouders hadden in een Canon HF100 geïnvesteerd en de schoonouders gelijk in een monkeypod a.k.a een statief dat je overal kunt rondhangen. U mag zich verwachten aan nog meer fotografiefilmpjes van FHFoto😉

Nu nog 2 stukken ijzer ineen vijzen en ik kan zoals de geniale meneer op deze pagina werken

Het cadeau van de wederhelft kan omschreven worden als een cirkelvormig object uit metaal met een steentje in het midden. Ik kon natuurlijk al raden wat het was toen hij heel onopvallend *kuchkuch* mijn ring probeerde te lenen om mijn ringmaat te weten. En neen, geen huwelijksaanzoek, wel de vraag of ik ooit in de toekomst, in de verre toekomst, met hem in het huwelijksbootje wou stappen. ik weet niet wat er sneller smolt, ik of mijn chocolade cadeautjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: