Buster chaplin en Charlie keaton

Maandag had ik mijn eerste examen, namelijk het superinteressante vak Filmgeschiedenis.

Het is één van de weinige vakken die ik echt met plezier heb geleerd. Of toch bepaalde delen, de Russische filmmakers uit de sovjet (voor de geïnteresseerden check Battleship Potemkin van Eisenstein) en de Franse avantgardistische stromingen (check Un chien Andalou van Buñuel en Dalì, let op! schokkende beelden!) konden mij minder bekoren.

De hoofstukken die ik dan wel verslond als waren het Harry Potter boeken, zijn deze over Hollywood in de jaren ’20 en dan met name het hoofdstuk over slapstick comedy en ster-komieken. U kan al raden wie de absolute nr uno onder de komieken was (en nog steeds is) : Charlie Chaplin.

De enige komiek die toch nog in de buurt van Chaplin kwam was, de tegenwoordig wat meer vergeten, Buster Keaton. Op momenten ging men zelfs liever naar Keatons films dan Chaplins, dit voornamelijk omdat Keaton geen socio-economische boodschap in zijn berichten verwerkt (denkt u maar aan Chaplins Modern Times of The great dictator, beide films die Chaplin een communistisch imago gaven, een big nono in die tijd) Keatons humor was er eerder één die meer in de lijn van de slapstick lag dan die van Chaplin, Charlie zijn humor was wat subtieler en had nood aan een goed in elkaar gestoken verhaal om tot zijn recht te komen. Nog iets typisch aan Keaton was zijn gezichtsuitdrukking, of zal ik zeggen het gebrek eraan wat wel een humoristisch effect had als zijn personage zich in een hachelijke situatie bevind. Dit leverde hem de bijnaam ‘the great stone face’ op.

Nu naar aanleiding van de examens is youtube mijn beste vriend geworden. Ik heb hier namelijk de ENIGE scene in een film gevonden waar zowel Chaplin als Keaton in spelen. De film heet Limelight en is één van Chaplins laatste, hij is ook heel autobiografisch maar daarover ga ik hier niet liggen lullen maar verwijs ik u naar wikipedia. (beide heren zijn hier al wat ouder, aan de piano vindt u Keaton terug en Chaplin is het dikkerdje met de viool)

Als toemaatje 1: fragment uit Chaplins Modern Times

Toemaatje 2: fragment uit Keatons One week

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: