Archive for april, 2010

Sophie

Eergisteren kreeg ik het verschrikkelijke nieuws te horen dat een van mijn kotgenootjes uit Leuven overleden is. Sophie was slechts een kleine twee maanden vertrokken naar het Egyptische Sharm El Sheikh om daar 7 maanden te werken voor Jetair. Ze stierf in een auto-ongeluk. Voor de mensen die willen weten wat er juist gebeurd is, het krantenartikel vindt u hier. Er is tevens een facebookgroep opgericht: Sophie, we gaan je missen

Ik had het geluk om in Leuven op een heel fijn kot terecht te komen met heel fijne mensen. Het klikte meteen met de kotgenootjes en ieder sprongen ze er op hun manier wel uit. Zo ook Sophie. Ik ben nu eenmaal een persoon die niet snel vrienden maakt, laat ons zeggen dat ik door bepaalde omstandigheden geleerd heb om mensen niet al te snel te vertrouwen, maar met Sophie klikte het vrijwel meteen. Sophie is een heel sociaal persoontje  die er altijd in slaagde wat leven in ons Leuvense huishouden te brengen. Ze had een geweldige lach en glimlach waarvan iedereen, ook my dark and twisty self, weer happy van werd.

Ik herinner mij nog de vele avonden dat de dames van het kot gezamelijk de keuken bezetten en ons bescheiden kookplaatje lustig het eten opwarmde terwijl er werd geklaagd dat er wéér iemand met de kleine lepeltjes is gaan lopen of dat er één van ons geen zin had in afwassen wat er meestal toe leidde dat diezelfde persoon wat bestek van Sophie leende want die had toch messen en vorken met hopen. En de laatste examenperiodes waarbij Sophie en ik op Elisabeth haar kamer gingen studeren want we hadden alledrie wel wat morele steun van elkaar nodig om die dikke (en soms toch wel niet zo interessante) cursussen te studeren. Uiteraard mondde dat wel eens uit tot een avondje hilariteiten in plaats van stille studieperiodes. Ik herinner mij nog heel levendig hoe wij met z’n drietjes in het Limburgs tegen elkaar begonnen te praten (de reden waarom ontsnapt mij even maar die doet er ook echt niet toe) met heel wat lachbuien als gevolg.

Naast een vriendin was Sophie ook een beetje de oudere zus die ik nooit heb gehad. Ik ben op kot altijd de jongste geweest en ook al scheelde ik maar 1 of enkele jaren met mijn kotgenootjes, de wijze raad die ik van onder andere Lenthe, Linda en natuurlijk van Sophie kreeg over bijvoorbeeld die grote angstaanjagende thesis hebben mij heel wat geholpen. Ze was ook één van de weinige mensen die ik ken die de waarheid zegt in plaats van een leugentje om bestwil. Als Sophie zij dat je gat niet te dik was in die rok dan kon je zeker zijn dat het ook effectief zo is. Nu voelt het alsof ik niet enkel een vriendin maar ook één van mijn zusjes kwijt ben.

Ik zou hier nog meer herinneringen kunnen ophalen maar ik vrees dat ik dan enkele dagen en een extra doos zakdoekjes nodig heb. Ik wil bij deze gewoon een beetje verdriet van mij afschrijven (en misschien heeft iemand anders er ook iets aan) want Sophie, meisje, ik mis je heel erg en hoop dat je nu ergens in den hemel als een engeltje rijstpap zit te eten met een gouden lepeltje…of zoiets…

Ik wou dat ik je nog één keer kon
horen lachen
‘dag buurman!’ horen zeggen tegen Vincent
horen kibbelen met Lieven terwijl jullie oxo op een sudoku-kadertje aan het spelen zijn
“mimimimimi!” geluidjes horen maken
horen zingen want je had een geweldige stem en dan bij voorkeur één van je lievelingsnummers:

Drag ’n drop Robyn

Ik geef toe, ik schrijf eigenlijk maar weinig over mijn opleiding. Waarom ik dat doe weet ik eigenlijk niet, misschien omdat ik na de lesuren meer goesting heb om meer luchtige schrijfsels neer te pennen, misschien omdat ik niet goed weet wat ik kan schrijven zonder in technicaliteiten te vervallen of is het eerder dat ik het gevoel heb dat waar ik op vlak van webdesign kan over schrijven eigenlijk al gekend is onder webdesigners (misschien dat mijn perceptie hierop wel wat fout is, je krijgt namelijk nogal rap een vertekend beeld als je tussen een hoop nerds en geeks zit)?

Anywho, dit wou ik toch wel even meegeven omdat het gewoon zo een geweldig idee is. Uw aller Lievil had zin in wat nieuwe muziek exploraties en besloot eens rond te snuisteren op enkele muziekblogs alwaar ze een linkje vond naar een nieuwe collaboratie tussen Röyksopp en Robyn. Laten dat nu juist twee van uw aller Lievils favoriete muziekmakers zijn. Zodoende klikten we lustig verder naar de website van het hierboven genoemde Zweedse roodborstje. En wat vonden we daar? Een website met een volledig draggable content, van interactiviteit gesproken noem ik dat!

Tijdens het vorige semester hebben mijn klasgenoten en ik een introductie tot jquery UI (UI = user interface) gekregen alwaar onze docent webdesign ons een typisch voorbeeld van een drag, en ook droppable, toepassing liet maken: het winkelkarretje en winkelartikelen. De meesten zullen wel weten waar ik het over heb: men neme wat men kopen wille en slepe het naar de winkelkar en poof! je aankoop zit in het winkelkarretje! Een meer rudimentair voorbeeld vind je op de site van jQuery UI (alwaar men ook de nodige documentatie vindt om zelf met deze programmeertaal aan de slag te gaan).

Behalve bovengenoemde voorbeeld van het winkelkarretje kon ik zelf niet meteen op andere voorbeelden komen van een toepassing van draggable en droppable items. Tot ik de site van Robyn zag. Als voorbeeld onderstaande screenshots van Robyn.com. Ieder contentvenster kan daarenboven groter of kleiner gemaakt worden, zie het blogvenster dat in de tweede screenshot links bovenaan staat.

robyn.com screenshot1

robyn.com screenshot2