Archive for september, 2010

Arsenicum en oud kant

Mijn waarde facebook vrienden (en twitter volgelingen) zullen het wel al gemerkt hebben: ik ben de top250 van imdb aan het overlopen. Dit alles dankzij de facebook app ‘Twofifty‘. Twofifty is eigenlijk een afkruislijst voor de top250 films op imdb, mijn record staat momenteel op het, voor een filmfreak beschamend lage, 78 films.

Needless to say dat uw aller Lievil daar wat verandering in wil brengen. Daarom spendeer ik mijn avonden aan het afkruisen van bovenstaande lijst. Het voornemen om iedere avond een film te zien uit de lijst heb ik al verbroken, mijn oogleden zijn het namelijk niet iedere avond eens met desbetreffend voornemen. Desalniettemin doet uw aller Lievil haar uiterste best om haar filmkennis te verbreden. Daarom heb ik gisterenavond de screwball-klassieker ‘Arsenic and old lace’ op mijn kijkkast laten verschijnen.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik wat twijfels had over deze film toen ik de achterflap van de dvd bekeek. Twee oude dametjes die met de beste bedoelingen oude en vereenzaamde heerschappen naar de eeuwige jachtvelden helpen. Deze kranige dames worden dan nog eens bijgestaan door hun neefje die zich Theodore Roosevelt waant. De bal gaat aan het rollen wanneer hun andere neef, een verstokte vrijgezel met een hekel aan het huwelijk als instituut maar die zich toch opeens getrouwd weet aan de liefde van zijn leven, de dames betrapt op hun nieuwste hobby. Oh ja, en dan is er nog een andere neef met criminele trekjes die nog wat extra roet in het eten komt strooien.

Met een fronsende wenkbrauwen liet ik het dvd-doosje voor wat het was en besloot Arsenic and old lace toch een kans te geven, het is immers een screwball komedie, een genre dat ik wel graag mag, al is het maar dat het heerlijk verfrissend is tegenover de hedendaagse comedy genres. Laat ons zeggen dat ik niet teleurgesteld werd door deze filmklassieker. Menige scenes hebben wel een glimlach of een lol weten te ontlokken, alsook het overdreven acteerwerk van filmlegende Cary Grant, de overdreven mimiek en gebaren dragen bij tot het komische van dit luchtige filmgenre. Meneer Grant liet nadat Arsenic and old lace werd uitgebracht echter weten dat hij het zijn slechtste acteerprestatie ooit vond omwille van het overacteren.

Bij wijze van uitsmijter geef ik jullie nog even een triviaal weetje mee: Arsenic and old lace is gebaseerd op een toneelstuk waarbij de rol van de criminele neef weggelegd was voor Boris Karloff a.k.a. meneer Frankenstein. Karloff was niet beschikbaar om dezelfde rol voor de film aan te nemen (gezien acteurs toen onder contract stonden bij één filmbedrijf). Daarom vervulde Raymond Massey de rol en loopt er door heel de film de running gag dat het criminele neefje precies op Boris Karloff lijkt, tot grote woede van desbetreffend personage.

Al bij al een heel entertainende film die uiterst geschikt is voor een avondje luchtig vertier. Alhier vind u de trailer:

Advertenties

Appletje 6

Tussen mijn werkuren door heb ik wel eens tijd om het internet af te schuimen. En laat ik nu toevallig op de website van Apple stuiten en geheel tegen mijn verwachtingen nieuwe apparaatjes op mijn scherm zien verschijnen. Uw aller Lievil was al helemaal vergeten dat meneer Jobs en consoorten druk bezig waren met de nieuwe generatie iPods. I blame the work en een omgeslagen leefritme.

Groot was dus mijn jolijt om toevalligerwijze te ontdekken dat de nieuwe nano, shuffle en touch bekendgemaakt waren. De meest opvallende transformatie is toch die van de iPod nano: iets groter dan de nieuwe shuffle maar met een touchscreen. Hoewel ik zowat popel om zelf eens zo een mini touchscreen ding in mijn ‘pollekens’ te hebben stel ik mij toch wat vragen bij de handigheid van zo een klein touchscreen. Dat het schermpje juist groot genoeg is voor een ‘tap or sweep’ is volgens Apple juist een voordeel. Ik zie mezelf eerder, in alle accident proneness, de verkeerde sweeps & taps uitvoeren wat tot redelijk wat frustraties kan leiden. Hoewel de dame op het filmpje op deze link wel toont dat het multitouch systeem goed werkt.

De iPod touch op zijn beurt heeft zo op het eerste zicht qua uiterlijk weinig veranderingen ondergaan. Maar ik ben wel verheugd om een lensopening op de achterkant van de iPod touch te zien. Ik was namelijk van zin om dit jaar een gsm met multitouch functie en een iPod touch te kopen, als vervangoplossing voor een iPhone, die mij toen toch wat duur leek voor een arme student. Door het gerucht van een nieuwe iPod touch mét videofunctie heb ik dan toch even gewacht met een iPod te kopen. Dat het dan nog HD video zou zijn zorgt ervoor dat ik hier ongeduldig op mijn bureaustoeltje zit te wippen.

Desalniettemin vraag ik me nu toch af of ik niet evengoed een iPhone kan kopen, de arme student heeft namelijk plaats gemaakt voor de onafhankelijke jongedame die haar eigen brood verdient. En als ik nu volledig eerlijk ben, mijn gsm laat toch (heel) wat te wensen over qua gebruiksvriendelijkheid en de calibratie van het touchscreen is niet echt bepaald je dat. Dilemma Dilemma Dilemma…

UPDATE: Uiteindelijk heb ik toch gekozen voor een iphone 3GS van 8GB (de Iphone4 leek mij toch nog iets te duur naar mijn goesting). Nu is het enkel nog wachten op mijn simkaart van Mobile Vikings.